Kontakt

Sakramenty
Informacje
Historia
Zabytki
Znane postaci
Galeria
Linki


Jeśli chcesz otrzymywać najświeższe informacje zostaw swój e-mail:

> strona główna > Droga krzyżowa "Spoglądając na Mehoffera" - wprowadzenie
Kaplica Męki Pańskiej z obrazami Mehoffera

Wprowadzenie do rozważań

Stacje Drogi krzyżowej, wykonane przez Józefa Mehoffera w kaplicy Męki Pańskiej ciągle inspirują i pozostawiają niezwykłe wrażenie. Artysta, skądinąd znany jako autor witraży w katedrze we Fryburgu, namalował je w latach 1933-1946. Stacje malowane są olejno na płótnie. Poszczególne obrazy są dramatem, mówiącym o Męce Pańskiej, ujętym w czternastu scenach. Każdej scenie odpowiada jeden obraz. Są jednocześnie obrazami historycznymi. Przemawiają do widza bezpośrednio, siłą swej akcji i ekspresji. Pogodny, słoneczny nastrój krajobrazowy pierwszych scen stacji w miarę rozwoju akcji zaczyna się stopniowo mroczyć, aż w końcowych kompozycjach przechodzi w ponury akord burzy i w ciemności nocy. Zgodnie ze słowami Ewangelii, Męka Pańska znajduje tutaj odzew w przyrodzie. Pod tym względem, pełne niesamowitej grozy są sceny przybicia do krzyża, ukrzyżowania i Pieta. W scenie „Przybicie do krzyża” ciemną zasłonę chmur rozrywają płomienie błyskawic, w scenie drugiej dominuje nastrój upiornej nocy, w scenie trzeciej niebo przeraża widza wizją planet i księżyców, które utraciły swój blask.

W ujęciu Mehoffera, stacje Męki Pańskiej są historią wyniszczenia i sponiewierania ostatecznego człowieczeństwa Chrystusa. Zwłaszcza scena pierwszego upadku pod krzyżem wywiera swym brutalnym tragizmem wręcz niezapomniane wrażenie. Omdlała wysiłkiem śmiertelnym postać Chrystusa słania się ku ziemi. Oprawca, aby utrzymać Skazańca na nogach, ściąga pętlicę, zarzuconą na szyję Chrystusa. Niezapomniane wrażenie wywiera także ostatni upadek pod krzyżem. Na stokach Kalwarii padł, przygnieciony ciężarem krzyża Chrystus. U góry, w ramie dwóch ciemnych cyprysów, znaczy się szczyt wzgórza męki z sylwetkami dwóch krzyży – dobrego i złego łotra. W pełni oryginalna jest scena spotkania Chrystusa z płaczącymi niewiastami, która artysta umieścił pod „Murem płaczu”. Tragizm a zarazem serdeczne ciepło przepajają scenę spotkania Chrystusa z Najśw. Panną. Urok i czas tej sceny podnoszą ciche gołębie, ulatujące nad głowami postaci.

Stacja ostatnia jest wspaniałą w swej podmiotowości apoteozą Ukrzyżowanego Zbawiciela. Na tle ciemnego nieba krzyż i blade ciało Chrystusa. Po obu stronach pełnią straż szeregi aniołów w purpurowych szatach, z gromnicami w rękach.

o. dr Franciszek Solarz


Przejdź dalej>>>

+ Wprowadzenie + Stacja I + Stacja II + Stacja III + Stacja IV + Stacja V + Stacja VI + Stacja VII
+ Staja VIII + Stacja IX + Stacja X + Stacja XI + Stacja XII + Stacja XIII + Stacja XIV +