31.12.2008 o godz. 18.00 pzrezżywalismy Mszę św. dziękczynno przebłgalną na zakończenie starego roku. Po Mszy św. Odbyło się nabożeństwo przed N. Sakaramentem ze śpiewem suplikacji i Te Deum. Poniżej przedstawiamy podsumowanie roku 2008. Rok 2008 już za nami. Syn Boży stał się człowiekiem, by nam pokazać, jaki jest prawdziwy, piękny człowiek. Wpatrywanie się w Niego jest nam bardzo potrzebne, żeby kształtować siebie samych na Jego podobieństwo. Im bliżej Jezusa, tym lepsi i piękniejsi jesteśmy. My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu (2Kor 3,18). On przyszedł jako Zbawiciel, aby nas wyrwać z niewoli kłamstwa, grzechu i strachu przed śmiercią. To jest prawdziwy motyw bożonarodzeniowej radości! On jest naszą nadzieją i szansą na dobrą przemianę. Przyszedł nam pokazać, że sensem ludzkiego życia jest bycie darem dla innych. On żył całkowicie oddany w miłości swojemu Ojcu i ludziom, aż do oddania za nich życia. Tego też domaga się od swoich uczniów: Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem (J 13,34). Po to właśnie przyjmuję Komunię świętą ? jego Ciało za nas wydane ? by mieć w sobie tę miłość i nie bać się oddawania życia za innych. Przeżywamy rok św. Pawła, to on do nas w dniu dzisiejszym mówi: Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach; abyście w miłości wkorzenieni i ugruntowani, wraz ze wszystkimi świętymi zdołali ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość, i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę, abyście zostali napełnieni całą Pełnią Bożą (Ef 3,17nn.). Kończący się rok kalendarzowy każe nam spojrzeć na to co dobre i piękne w naszym życiu, w naszej pracy duszpasterskiej, ale także i przeprosić Boga i ludzi, za zło, słabości, wszelkie braki. Klasztor W klasztorze franciszkańskim aktualnie pracuje 27 kapłanów i 6 braci zakonnych. Ojcowie posługują jako profesorowie i wykładowcy w naszym seminarium franciszkańskim, na uczelniach i w innych seminariach duchownych, 5 jest wychowawcami w naszym seminarium. Ojcowie podejmują posługę naukową, rekolekcyjną, spowiadają siostry zakonne, kleryków, prowadzą dni skupienia, wykłady, grupy duszpasterskie, a także podejmują posługę duszpasterską w bazylice. W seminarium duchownym im. św. Maksymiliana jest aktualnie 55 braci na formacji. W tej grupie są bracia z zagranicy: z Kenii, Ukrainy i Uzbekistanu. Przy naszym klasztorze funkcjonuje także Instytut Studiów Franciszkańskich. W ostatnim roku po kapitule prowincjalnej nastąpiły zmiany personalne w klasztorze i seminarium. Poprzednikom o. Andrzejowi, gwardianowi i o. Marianowi rektorowi seminarium, jak również innym ojcom i braciom zakonnym jeszcze raz dziękujemy za posługę w klasztorze, bazylice i Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów. Aktualnie w klasztorze, prowadzone są remonty w części seminaryjnej. Remontem zostały objęte szczególnie sale wykładowe i pokoje mieszkalne dla kleryków. W bazylice została odrestaurowana tzw. I zakrystia gotycka, odnowiono i oddano do użytku kaplicę św. Eligiusza, do której wrócił cech złotników krakowskich. Klasztor cały czas, prowadzi działalność charytatywną dla potrzebujących. Przy furcie zawsze są dostępne bułki dla biednych. Prowadzone są również inne formy pomocy ludziom biednym. Pod opieką klasztor ma obecnie 112 osób stałych, które regularnie (co dwa miesiące) otrzymują pomoc. Nie dajemy jednak pieniędzy do ręki. Są to opłaty rachunków domowych (gaz, prąd, czynsz) biedni otrzymują od nas talony na lekarstwa i na żywność. Fundusze na ten cel pochodzą głównie z ofiar wiernych składanych do puszki św. Antoniego. Za rok 2008, zebrano kwotę 70.668 zł, co miesięcznie wynosi 5.889. W ramach działalności charytatywnej klasztor jest współorganizatorem Wigilii Bożego Narodzenia na krużgankach klasztornych. Z tej formy pomocy korzysta ok. 1.000 osób bezdomnych i samotnych. Bazylika Bazylika św. Franciszka z Asyżu, jest kościołem rektoralnym, nie posiadamy parafii. Duszpasterstwo przy bazylice koncentruje się na celebrowaniu sakramentów, prowadzeniu grup duszpasterskich związanych z duchowością franciszkańską, sanktuaryjną, a także związanych z miejscem kultu błogosławionych oraz kultem świętych Kościoła powszechnego. Dla orientacji wiernych podajemy formy naszej franciszkańskiej posługi w bazylice: Franciszkański Zakon Świecki, Rycerstwo Niepokalanej (MI), Arcybractwo Męki Pańskiej, Bractwo Matki Bożej Bolesnej, Ruch Światło-Życie, Duszpasterstwo Akademickie , Wspólnoty Drogi Neokatechumentalnej , Duszpasterstwo osób niewidomych i niedowidzących, Duszpasterstwo Wiary i Światła , Chór Cecyliański, Chór Akademicki Voce Angeli, Duszpasterstwo narzeczonych (kurs przedmałżeński), Duszpasterstwo powołań, promocja kultu bł. Anieli Salawy. W bazylice funkcjonuje sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Smętnej Dobrodziejki Krakowa gromadzące czcicieli, krakowian i nie tylko. W ostatnim roku przeżywaliśmy 100. rocznicę koronacji cudownego obrazu. Wcześniej czyniliśmy przygotowania poprzez nowennę 9 miesięcy, i bezpośrednią nowennę przed samą uroczystością Jubileuszu. W ostatnim roku, ze względu na wspomniane uroczystości ożywił się kult Matki Bożej w Jej cudownym obrazie. Złożono ponad 550 kartek z prośbami i podziękowaniami za przyczyną Matki Bożej, codziennie kaplica gromadzi wiernych na całodziennej adoracji Najświętszego Sakramentu. Trzeba tu wspomnieć także o takich formach kultu jak: uroczyste procesje po krużgankach w każdą I i III niedzielę miesiąca, 4 razy w roku uroczyste Dróżki ku czci Matki Bożej Bolesnej, nowenna przed odpustem Matki Bożej( 15 września), odmawiana jest Koronka do 7 boleści przez cały miesiąc wrzesień, zaangażowanie Bractwa Matki Bożej Bolesnej. Obok sanktuarium Matki Bożej dużym kultem cieszy się sarkofag z relikwiami bł. Anieli Salawy, tercjarki, służącej. W kończącym się roku przy jej grobie złożono w sumie 1780 kartek z prośbami i podziękowaniami. Szczególnym dniem modlitw jest każdy dziewiąty dzień miesiąca, zwany ?dniem z bł. Anielą Salawą?. Rozpoczyna się Mszą św. z kazaniem o godz. 16.30, po niej są modlitwy przy jej grobie. To także dzień modlitw o jej kanonizację, do wspierania tej intencji modlitwą zapraszamy wszystkich. We wtorki, trwa modlitwa za przyczyną św. Antoniego, ludzie składają prośby, a jest ich setki, by ten zacny patron wstawiał się w różnych potrzebach. Natomiast wspominana już puszka św. Antoniego to nieustanne wsparcie dla biednych i potrzebujących, którzy pukają do naszej furty klasztornej. Nieco mniejszym zainteresowaniem cieszy się grób bł. Salomei, pierwszej klaryski, a modlitwy koncentrują się w okolicy jej święta w listopadzie. Bazylika to także miejsce sprawowania sakramentów, posługujemy w konfesjonale każdego dnia w sumie przez 9 godzin, a w okresach poprzedzających święta Bożego Narodzenia i Wielkanocy posługujemy bez przerwy od godz. 6.00 ? 20.00. Kazania, konferencje, kilka serii rekolekcji w ciągu roku, to okazja do formacji i refleksji nad swoim życiem. Komunii św. udzieliliśmy w ostatnim roku ok. 80.000. Sakrament Chrztu przyjęło 57 dzieci ( pięćdziesięcioro siedmioro dzieci). Połączyliśmy sakramentalnym węzłem małżeńskim 66 par. W niedziele i święta odwiedzamy także chorych z Najświętszym Sakramentem. Obok spraw duchowych bazylika to także miejsce gdzie odbywają się koncerty o charakterze religijnym i wystawy na krużgankach. Plac przed bazyliką jest także świadkiem licznych wydarzeń związanych z rocznicami sługi Bożego Jana Pawła II, świadkiem modlitwy, koncertów czy choćby Żywej Szopki przygotowywanej i prowadzonej przez braci kleryków i ich przełożonych w okresie Bożego Narodzenia. Bazylika i klasztor nie funkcjonowałyby, gdyby nie zatrudnione siostry zakonne: s. Marta jako organistka bazyliki i s. Ewa jako szefowa kuchni, a także ludzie świeccy zatrudnieni i pracujący w bazylice, klasztorze, na parkingu, w pralni czy kuchni klasztornej. Za ich pracę i wysiłek z serca dziękujemy. Kończąc to podsumowanie trzeba wyrazić wdzięczność Bogu, za ogrom łask uzyskanych w ostatnim roku, ojcom klasztoru za ich trud i wysiłek w pracy duszpasterskiej, braciom zakonnym za ich cichą i nie zawsze widoczną pracę w klasztorze czy bazylice, naszemu Seminarium: wychowawcom i klerykom za posługiwanie w klasztorze i bazylice, a wreszcie wszystkim grupom duszpasterskim, wam drodzy wierni którzy modlicie się w naszej świątyni, jesteście z nami, wspieracie nas, jesteście naszym dobrodziejami. Niech nas wszystkich Bóg błogosławi i strzeże.